دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ماچیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ماما مریدان روی سوی قبله چون آریم چونروی سوی خانه خمار دارد پیر مادر خرابات طریقت ما به هم منزل شویمکاین چنین رفتهست در عهد ازل

من غلام قمرم، غیر قمر هیچ مگوپیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگوسخن رنج مگو جز سخن گنج مگوور ازین بی خبری رنج مبر هیچ مگودوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفتآمدم، نعره مزن، جامه مدر هیچ مگوگفتم ای عشق من از